Πρόσεχε, μην πάρουν τα μυαλά σου αέρα…

1774

Άκουσα, ότι η οικογενειακή σας ζωή, τό σπίτι σας, δέν είναι έξω από αρρώστιες καί από άλλες λυπηρές καταστάσεις, καί λυπήθηκα πολύ.

Καί παρακάλεσα τόν Κύριο, νά σάς επισκεφθή μέ ευσπλαχνία καί έλεος καί νά θεραπεύσει τίς ασθένειές σας. Τί νά κάμωμε; Έτσι τό θέλησε ο Κύριος: νά μή περνάει η πρόσκαιρη αυτή ζωή χωρίς πίκρες καί θλίψεις.

Η αγία Γραφή λέγει: «πάσα κεφαλή εις πόνον καί πάσα καρδία εις λύπην» (Ησ. 1,5).

Δηλαδή: Δέν θά βρείς στόν κόσμο κεφάλι χωρίς σκοτούρες- καρδιά χωρίς πόνο καί στενοχώριες. Καί αυτό ισχύει όχι απλά γιά κάθε άνθρωπο αλλά καί γιά τούς αγίους!

Δέν υπάρχει άγιος, πού όσο άγιος καί τέλειος καί άν ήταν νά πέρασε στή ζωή του χωρίς πόνο καί θλίψη, χωρίς νά υποφέρει.

Γιατί όμως; γιατί;

Απαντάει ο απόστολος Παύλος: «Ίνα μή υπεραίρομαι».

Γιά νά μή πάρουν τά μυαλά μου αέρα! Γιατί, ο άνθρωπος, όταν τά έχει όλα καλά, μεγαλοπιάνεται (Β Κορ. 12,7).

Καί όποιος μεγαλοπιάνεται, σκέφτεται απάνθρωπα καί μιλάει καί ενεργεί απάνθρωπα!

Άν λοιπόν άγιοι σάν τόν απόστολο Παύλο υπόφεραν πολλά, γιά νά μήν πάρουν τά μυαλά τους αέρα, πόσο πιό πολύ είναι γιά μάς ευεργεσία θεϊκή, όταν υποφέρουμε!

Πότε είναι γιά μάς ο πόνος ευεργεσία;

Όταν μάς κάνει καί ψάχνουμε νά ιδούμε, πώς περπατάμε».

Όταν αυτό δέν τό κάνουμε, από μόνοι μας, μάς χρειάζονται οι θλίψεις γιατί είναι ο μόνος τρόπος πού μπορεί νά μάς κάμει νά ξυπνήσουμε.