Το Ευαγγέλιο της Τρίτης 15 Νοεμβρίου 2022

55

: ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ ΙΔ/ 25 – 35 – 25 Συνεπορεύοντο δέ αυτώ όχλοι πολλοί. καί στραφείς είπε πρός αυτούς…

26 Εί τις έρχεται πρός με καί ου μισεί τόν πατέρα εαυτού καί τήν μητέρα καί τήν γυναίκα καί τά τέκνα καί τούς αδελφούς καί τάς αδελφάς, έτι δέ καί τήν εαυτού ψυχήν, ου δύναταί μου μαθητής είναι.

27 καί όστις ου βαστάζει τόν σταυρόν εαυτού καί έρχεται οπίσω μου, ου δύναται είναί μου μαθητής.

28 τίς γάρ εξ υμών, θέλων πύργον οικοδομήσαι, ουχί πρώτον καθίσας ψηφίζει τήν δαπάνην, ει έχει τά πρός απαρτισμόν,

29 ίνα μήποτε, θέντος αυτού θεμέλιον καί μή ισχύσαντος εκτελέσαι, πάντες οι θεωρούντες άρξωνται αυτώ εμπαίζειν,

30 λέγοντες ότι ούτος ο άνθρωπος ήρξατο οικοδομείν καί ουκ ίσχυσεν εκτελέσαι;

31 ή τίς βασιλεύς, πορευόμενος συμβαλείν ετέρω βασιλεί εις πόλεμον, ουχί πρώτον καθίσας βουλεύσεται ει δυνατός εστιν εν δέκα χιλιάσιν απαντήσαι τώ μετά είκοσι χιλιάδων ερχομένω επ αυτόν;

32 ει δέ μήγε, έτι πόρρω αυτού όντος πρεσβείαν αποστείλας ερωτά τά πρός ειρήνην.

33 ούτως ούν πάς εξ υμών, ός ουκ αποτάσσεται πάσι τοίς εαυτού υπάρχουσιν, ου δύναται είναί μου μαθητής.

34 Καλόν ούν τό άλας εάν δέ καί τό άλας μωρανθή, εν τίνι αρτυθήσεται; 35 ούτε εις γήν ούτε εις κοπρίαν εύθετόν εστιν έξω βάλλουσιν αυτό. ο έχων ώτα ακούειν ακουέτω.

Ερμηνευτική απόδοση Παναγιώτη Ν. Τρεμπέλα

ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ ΙΔ/ 25 – 35

25 Επήγαιναν δέ μαζί του πολλά πλήθη λαού καί αφού πρός στιγμήν εσταμάτησε, έστρεψε πρός αυτούς καί τούς είπε Καλά μέ ακολουθείτε τώρα καί θέλετε νά είσθε μαθηταί μου καί φίλοι μου. Μάθετε όμως αυτά, πού είναι απαραίτητα διά κάθε γνήσιον ακόλουθόν μου.

26 Εάν κανείς έρχεται μαζί μου, καί δέν μισή τόν πατέρα του καί τήν μητέρα του καί τήν γυναίκα του καί τούς αδελφούς του καί τάς αδελφάς του, εφ όσον αυτοί τού γίνονται εμπόδιον εις τό νά μέ ακολουθή, ακόμη δέ εάν δέν μισή καί αυτήν τήν ζωήν του, εφ όσον ο φόβος του νά χάση τήν ζωήν του τού γίνεται αιτία νά μέ αρνηθή, αυτός ο άνθρωπος δέν μπορεί νά είναι μαθητής μου.

27 Καί όποιος δέν παίρνει επάνω του τόν σταυρόν του, καί μέ άλλας λέξεις, όποιος δέν λαμβάνει τήν απόφασιν νά υποστή καί θάνατον σταυρικόν καί επονείδιστον δι΄ εμέ καί δέν έρχεται μέ τήν απόφασιν αυτήν οπίσω μου, δέν ημπορεί νά είναι μαθητής μου.

28 Εξετάσατε καλά τόν εαυτόν σας καί αφού σκεφθήτε, εάν ημπορήτε νά υποβληθήτε εις τάς θυσίας αυτάς, αποφασίσατε τότε νά μέ ακολουθήσετε. Μελετήσατε τό πράγμα, άν μή περισσότερον, τουλάχιστον όσον καί οι μελετώντες νά αναλάβουν εγκοσμίους επιχείρησεις δαπανηράς ή επικινδύνους. Διότι ποίος από σάς, πού θέλει νά κτίση σπίτι εφωδιασμένον μέ πύργον, δέν κάθεται πρώτον νά λογαριάση τήν δαπάνην, ώστε νά πεισθή, εάν έχη τά χρήματα, πού θά χρειασθούν διά νά τελειώση τό έργον;

29 Έτσι κάθε φρόνιμος λογαριάζει, διά νά μή τού συμβή, ώστε αφού βάλη αυτός θεμέλιον καί δέν μπορέση νά τελειώση τόν πύργον, νά αρχίσουν νά τόν εμπαίζουν όλοι, όσοι θά βλέπουν, ότι τό έργον έμεινεν ατελείωτον,

30 λέγοντες ότι ο άνθρωπος αυτός ήρχισε νά οικοδομή καί δέν ημπόρεσε νά τελειώση τήν οικοδομήν. Οικοδομήν πνευματικήν, αιωνίαν καί ακατάλυτον καλείσθε νά κτίσετε καί σείς, εάν γίνετε μαθηταί μου. Είσθε λοιπόν αποφασισμένοι νά υποστήτε δι αυτήν θυσίας καί νά μή αφήσετε τό έργον ατελείωτον

31 Αλλά καί πόλεμον ως στρατιώτης ιδικός μου καλείτε νά διεξαγάγη κάθε μαθητής μου. Δι αυτό λοιπόν προτού συγκαταριθμηθή εις τήν παράταξίν μου, άς τό σκεφθή καλά. Διότι ποίος βασιλεύς, πού πηγαίνει νά συγκρουσθή καί νά πολεμίση μέ άλλον βασιλέα, δέν κάθεται πρώτα νά σκεφθή καί λογαριάση, εάν έχη τήν δύναμιν μέ δέκα χιλιάδας νά συναντήση καί αποκρούση εκείνον, πού έρχεται εναντίον του μέ είκοσι χιλιάδας;

32 Καί εάν δέν είναι δυνατός νά τόν αντικρούση, ενόσω είναι ακόμη μακράν ο βασιλεύς ούτος, στέλλει ανθρώπους, πού μεσιτεύσουν ως αντιπρόσωποί του, καί ζητεί διαπραγματεύσεις δι ειρήνην.

33 Έτσι λοιπόν καθένας από σάς, ο οποίος δέν κάνει εκ μέρους του τόν λογαριασμόν του καί δέν απαρνείται όλα τά υπάρχοτά του, καί φυσικούς δηλαδή δεσμούς καί πλούτον καί απολαύσεις καί τήν ζωήν του αυτήν, δέν δύναται νά είναι μαθητής μου.

34 Καλόν είναι νά γίνη κανείς μαθητής μου καί νά καταστή άλας πνευματικόν, τό οποίον προλαμβάνει τήν ηθικήν σαπίλα καί εξυγιαίνει τήν ζωήν τών ανθρώπων. Αλλ εάν τό άλας χάση τήν δύναμίν του, μέ τί θά αρτυθή, ώστε νά γίνη πάλιν χρήσιμον;

35 Δέν είναι κατάλληλον καί χρήσιμον ούτε εις τήν γήν νά ριφθή καί νά προστεθή εις αυτήν ως χώμα αβλαβές καί παραγωγικόν, ούτε νά χρησιμοποιηθή ως λίπασμα. Τό ρίπτουν έξω ως άχρηστον. Εκείνος πού έχει αυτιά πνευματικά καί πραγματικόν ενδιαφέρον, ώστε νά ακούη καί νά εγκολπούται αυτά πού λέγω, άς τά ακούη. Καί άς μαθαίνη ότι καί καθένας από τούς μαθητάς μου, πού δέν θά απαρνηθή τόν εαυτόν του καί όλους τούς επιγείους του δεσμούς, γίνεται άλας άχρηστον, πού πρέπει νά πεταχθή έξω καί νά καταπατηθή από όλους.