Το Ευαγγέλιο της Παρασκευής 27 Μαΐου 2022

151

ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ Ι/ 17 – 28 – 17 διά τούτό με ο πατήρ αγαπά, ότι εγώ τίθημι τήν ψυχήν μου, ίνα πάλιν λάβω αυτήν.

18 ουδείς αίρει αυτήν απ εμού, αλλ εγώ τίθημι αυτήν απ εμαυτού εξουσίαν έχω θείναι αυτήν, καί εξουσίαν έχω πάλιν λαβείν αυτήν ταύτην τήν εντολήν έλαβον παρά τού πατρός μου.

19 Σχίσμα ούν πάλιν εγένετο εν τοίς Ιουδαίοις διά τούς λόγους τούτους. 20 έλεγον δέ πολλοί εξ αυτών Δαιμόνιον έχει καί μαίνεται τί αυτού ακούετε; 21 άλλοι έλεγον Ταύτα τά ρήματα ουκ έστι δαιμονιζομένου μή δαιμόνιον δύναται τυφλών οφθαλμούς ανοίγειν; 22 Εγένετο δέ τά εγκαίνια εν τοίς Ιεροσολύμοις, καί χειμών ήν

23 καί περιεπάτει ο Ιησούς εν τώ ιερώ εν τή στοά τού Σολομώντος. 24 εκύκλωσαν ούν αυτόν οι Ιουδαίοι καί έλεγον αυτώ Έως πότε τήν ψυχήν ημών αίρεις; ει σύ εί ο Χριστός, ειπέ ημίν παρρησία.

25 απεκρίθη αυτοίς ο Ιησούς Είπον υμίν, καί ου πιστεύετε τά έργα ά εγώ ποιώ εν τώ ονόματι τού πατρός μου, ταύτα μαρτυρεί περί εμού 26 αλλ υμείς ου πιστεύετε ου γάρ εστε εκ τών προβάτων τών εμών, καθώς είπον υμίν.

27 τά πρόβατα τά εμά τής φωνής μου ακούει, καγώ γινώσκω αυτά, καί ακολουθούσί μοι, 28 καγώ ζωήν αιώνιον δίδωμι αυτοίς, καί ου μή απόλωνται εις τόν αιώνα, καί ουχ αρπάσει τις αυτά εκ τής χειρός μου.

Ερμηνευτική απόδοση Παναγιώτη Ν. Τρεμπέλα

ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ Ι/ 17 – 28

17 Δι αυτό δέ ο Πατήρ μέ αγαπά, διότι εγώ μόνος μου καί χωρίς κανείς νά μέ αναγκάζη παραδίδω τήν ζωήν μου εις θάνατον, διά νά τήν λάβω πάλιν καί εξακολουθήσω ως αιώνιος αρχιερεύς καί μετά τήν ανάστασίν μου τό έργον τής καθοδηγήσεως τών προβάτων μου καί τής σωτηρίας αυτών διά τής συνενώσεώς των εις μίαν ποίμνην καί εις έν σώμα.

18 Κανείς δέν έχει τήν δύναμιν νά πάρη τήν ζωήν μου καί νά μέ θανατώση παρά τήν θέλησίν μου. Αλλ εγώ από τόν εαυτόν μου καί μόνος μου παραδίδω αυτήν. Έχω εξουσίαν νά δώσω τήν ζωήν μου καί έχω εξουσίαν πάλιν νά τήν λάβω. Αυτήν τήν εντολήν έλαβα από τόν πατέρα μου, νά θυσιάσω τήν ζωήν μου επί τού σταυρού καί νά τήν πάρω πάλιν διά τής αναστάσεως, διά νά αναδειχθώ ούτως ο αιώνιος αρχιερεύς καί μεσίτης πρός σωτηρίαν τών προβάτων μου.

19 Ύστερα λοιπόν από αυτά, πού διεκήρυξεν ο Ιησούς, έγινε πάλιν διαίρεσις μεταξύ τών Ιουδαίων εξ αιτίας τών λόγων τούτων. 20 Πολλοί δέ από αυτούς έλεγον Διά νά τρέφη τοιαύτας ιδέας διό τόν εαυτόν του, πρέπει νά έχη δαιμόνιον καί δι αυτό παραλογίζεται. Διατί τόν προσέχετε καί ακούετε αυτά πού λέγει; 21 Άλλοι έλεγον Αυτά τά λόγια δέν είναι λόγια δαιμονιζομένου. Καί επί πλέον τά λόγια του συνοδεύονται καί από τάς υπερφυσικάς θεραπείας καί τά θαύματά του. Μήπως μπορεί δαιμόνιον νά ανοίγη μάτια τυφλών;

22 Έγινε δέ τότε εις τά Ιεροσόλυμα η εορτή τών εγκαινίων καί ήτο εποχή χειμώνος, περί τά μέσα τού ιδικού μας μηνός Δεκεμβρίου. 23 Καί εβάδιζεν ο Ιησούς μέσα εις τόν ιερόν περίβολον τού ναού εις τό παλαιόν υπόστεγον, τό οποίον εθεωρείτο, ότι είχε κτισθή υπό τού Σολομώντος μαζί μέ τόν πρώτον ναόν, πού κατεστράφη από τούς Βαβυλωνίους.

24 Εις τό πολυσύχναστον λοιπόν αυτό μέρος τόν περιεκύκλωσαν οι Ιουδαίοι καί τού είπαν Έως πότε θά κρατής εις αγωνίαν καί απορίαν μεγάλην τάς ψυχάς μας; Εάν σύ είσαι ο Χριστός, πές μάς το καθαρά. 25 Απεκρίθη εις αυτούς ο Ιησούς: Σάς είπον περί αυτού πού μέ ερωτάτε καί όμως σείς δέν πιστεύετε. Αλλα καί εάν δέν σάς είχον είπει τίποτε περί τού ποίος είμαι, τά έργα τά οποία εγώ πράττω κατ εντολήν καί εξουσιοδότησιν τού πατρός μου, ταύτα δίδουν μαρτυρίαν περί εμού καί επιβεβαιούν, ότι είμαι ο Χριστός.

26 Σείς όμως δέν πιστεύετε, διότι, καθώς σάς είπα, λόγω τών κακών διαθέσεών σας, δέν είσθε εξ εκείνων, τούς οποίους ο Πατήρ προώρισε νά γίνουν πρόβατά μου καί πιστοί ακόλουθοί μου. 27 Τά πρόβατα τά ιδικά μου ακούουν μέ προθυμίαν καί ευπείθειαν τήν φωνήν μου καί τήν διδασκαλίαν μου. Καί εγώ τά γνωρίζω ως ιδικά μου καί ενδιαφέρομαι καί πονώ καί φροντίζω δι αυτά, καθώς καί εκείνα μέ γνωρίζουν καί μέ ακολουθούν υπακούοντα εις πάσας τάς εντολάς μου.

28 Καί εγώ εις ανταμοιβήν τής υπακοής των πρός εμέ δίδω εις αυτά ζωήν αιώνιον, καί δέν θά απολεσθούν ποτέ εις τόν αιώνα. Καί ούτε λύκος, ούτε κλέπτης, ούτε κανένας άλλος κακοποιός δέν θά μπορέση ποτέ νά τά αποσπάση μέ τήν βίαν καί νά τά αρπάση από τήν δυνατήν καί προστατευτικήν χείρα μου.